Drodzy rodzice

  Drogi Rodzicu!

Twoje dziecko czekają poważne zmiany w życiu. Dotychczas mama była zawsze gdzieś blisko, teraz nagle go opuszcza. Dziecko musi opuścić rano dom i udać się w obce mu miejsce, w którym jest inne światło, inne zapachy, inne głosy, inne zwyczaje. To, co nowe i trudne, wcale nie musi być niedobre. Należy dziecko przygotować do takich sytuacji, aby potrafiło sobie z nimi poradzić.

  1. Uprzedź swoje dziecko: „Już za tydzień (za dwa dni, za dzień itp.) idziemy poznać Twoje przedszkole. Mam nadzieję, że będzie miło”. Przypominaj mu o tym.
  • Opowiedz mu o przedszkolu; co tam się robi, czego się uczy. Nawet dorosły denerwuje się, wchodząc w nowe środowisko, zmieniając pracę, miejsce zamieszkania, poznając nowych ludzi.
  • Przygotuj dziecko do rozstania z mamą, tatą zostawiając je na dłużej u babci lub cioci.
  • Już w domu ucz samodzielności – samodzielnego jedzenia, mycia rąk, korzystania
    z toalety, ubierania się i rozbierania. Im dziecko jest bardziej samodzielne, tym łatwiej mu dostosować się do nowych warunków.
  • Ubranie dziecka powinno być wygodne i nie może sprawiać kłopotów. Unikaj spodni
    na szelkach lub z trudnymi do odpięcia guzikami. Rękawy swetra lub bluzki muszą być łatwe do podciągania. Buty i kapcie najlepsze są bez wiązania lub zapinane na rzepy (chyba, że są to buty ortopedyczne, zazwyczaj wiązane).
  • Czas pobytu małych dzieci w przedszkolu nie powinien być długi. Jeżeli to możliwe,
     w pierwszych dniach odbieraj dziecko po obiedzie. Do tak dużej zmiany warto przyzwyczajać powoli. Małe dziecko szybko się męczy, zwłaszcza, kiedy ma dużo wrażeń.
  • Uwaga! Nie spóźniaj się z odbieraniem, – jeżeli obiecałeś, że przyjdziesz wcześniej, dotrzymaj słowa.
  • Nie przeciągaj pożegnania w szatni, pomóż dziecku przebrać się, pocałuj je, życz miłego dnia i wyjdź. Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się, żeby przez kilka dni odprowadzał je tato, rozstania z tatą są mniej bolesne. Nie płacz przy dziecku i nie okazuj zdenerwowania. Pamiętaj, żegnaj i witaj dziecko zawsze z uśmiechem.
  • Jeśli dziecku trudno się z Tobą rozstać, poproś o pomoc nauczycielkę. Czasem nieuchronne jest przytrzymanie dziecka, które płacze i wyrywa się. Zapewne serce będzie ci się krajało, ale możesz być pewna, że gdy wychowawczyni przytuli dziecko
    i zapewni je, że mama przyjdzie do przedszkola – łzy szybko obeschną.
  1. Dziecku będzie raźniej, jeśli weźmie z domu ukochaną przytulankę. Czasami wystarczy, że dziecko będzie miało przy sobie coś, co pachnie mamą, tatą i domem, to stwarza poczucie bezpieczeństwa.
  1. Dziecko ma prawo płakać. W ten sposób wyraża swój smutek, wyładowuje napięcie, jakie w nim narosło. Jeżeli płacze w domu, w przedszkolu, po prostu przytul je, powiedz, że je bardzo kochasz, że też będziesz za nim tęskniła, (tęsknił), że przyjdziesz po nie zaraz po pracy.
  1. Nigdy nie strasz dziecka przedszkolem. Nie mów na przykład, że jak będzie w domu niegrzeczne, to powiem o tym pani albo że zostanie w przedszkolu dłużej. Dziecko powinno sobie kojarzyć przedszkole jako przyjazne miejsce, a nie takie, do którego się chodzi za karę albo w którym czeka go coś przykrego.
  1. Jedną z najważniejszych rzeczy, które powinnaś, powinieneś robić nie tylko wtedy, gdy dziecko idzie do przedszkola, ale wtedy w sposób szczególny, to jak najczęstsze zapewnianie go o Twojej miłości. Jedną z podstawowych potrzeb człowieka jest potrzeba bezpieczeństwa, a zaraz za nią przynależności i miłości. Te potrzeby mogą być w niedostatecznym stopniu zaspokajane, zwłaszcza, gdy dziecko większość dnia przebywa w przedszkolu. Słowa „kocham”, „będę tęskniła”, „będę tęsknił” powinny być obecne w codziennym życiu. Bardzo ważne są pieszczoty, pocałunki, szczęście
     i podziw malujący się na twarzy rodzica, gdy patrzy na dziecko.

Pamiętaj, że proces adaptacyjny, choć trudny dla wszystkich, kiedyś się kończy. A po nim Twoje dziecko ma nowych przyjaciół może na całe życie, uczy się nowych rzeczy i jest ciekawy świata.

Dziękujemy